Juli 2020
Normaal gesproken zou Timothy bij het schrijven van deze update op school zitten, met wellicht al wat eerste resultaten. Nu is het echter net zo’n soort bericht als de vorige keer, omdat hij thuis is. Weliswaar zonder vakantie te hebben, want er moet gewoon thuis geleerd worden, maar de scholen zijn vanwege het coronavirus gesloten tot 1 september. Dit zorgt ervoor dat Timothy nu in huis is en hij geniet er ook van. Gelukkig is hij kerngezond. Hij doet zijn schoolwerk en helpt mee in huis. De kerk is ook dicht en het Happy Rock Center organiseert zelf kerkdiensten met de kinderen, waarin de kinderen zelf ook een actieve rol spelen.

In deze thuisperiode zullen hoogstwaarschijnlijk ook de verhuizingen plaats gaan vinden van het Happy Rock Center naar een kleinere setting. De medewerksters hebben met elkaar besproken welk kind het beste bij wie in huis kan gaan wonen, dus in het volgende nieuwsbericht zullen we weten waar Timothy woont. Hij blijft nog wel steeds onder verantwoording en financiële steun van het Happy Rock Center, maar in een gezinssituatie zoals de regering het wil. Spannend! Bidt u voor hem?!

November 2019
Timothy kwam thuis van school met een aardig rapport. Hij doet alleen dingen van een kind van vijf of zes. Verder komt hij nog niet. Hij was zelf wel erg trots op zijn rapport, dus dat is in ieder geval goed voor zijn zelfvertrouwen en motivatie. Na de vakantie gaat hij naar wat voor ons groep 3 is. Hij zal in dezelfde klas zitten als waarin hij nu zit. Dat is een klein klasje, zodat de leerkracht veel oog voor hem heeft. We verwachten dat het niveau in de volgende klas alsnog erg hoog is voor hem, maar om hem te motiveren gaat hij vanaf januari wel naar klas 1. Eigenlijk zou het voor Timothy goed zijn om op een speciale school te zitten met veel praktijkles. Deze scholen zijn er in Kenia alleen niet. Petronila is met hem op bezoek geweest bij een speciale school, maar dat is een school waarop veel gehandicapte kinderen zitten. Dit past uiteraard niet bij Timothy, omdat hij niet gehandicapt is. Er is geen tussenvorm voor kinderen die wel leerbaar zijn maar een lager IQ hebben. Daarom blijft Timothy gewoon op de school waar hij nu zit en zijn we blij met het kleine klasje. We hopen dat hij daar zoveel mogelijk oppikt en onthoudt.

Nu is het vakantie. De kinderen hebben lang vakantie, van eind oktober tot de tweede week van januari. Hij heeft bij ‘auntie’ Loice gelogeerd, dat was natuurlijk een groot feest. De zoon van Loice heeft met hem geoefend op de fiets. Prachtig! Verder mogen de kinderen in groepjes een dag op de boerderij van een bevriende boer werken. Voor een Afrikaans kind is het wel een beetje een must om te weten hoe je groenten verbouwt en dieren verzorgt. Timothy vindt het erg leuk om dit te doen en vraagt elke dag of hij al aan de beurt is om naar de boerderij te gaan.

Onlangs had hij in een paar shirts van andere kinderen geknipt. Daar waren we natuurlijk niet zo blij mee. Uit school hebben we hem ook kapotte kleren aan laten doen. Hier heeft hij wel van geleerd, want zo mooi vond hij zijn kleding niet op die manier. Hij kwam netjes sorry zeggen en vragen of hij weer zijn niet-kapotte kleding terug kreeg. Nu gaat hij een stuk netter met zijn kleren om.

Mei 2019
Timothy is weer naar school. Helaas moest juf Joyce stoppen bij ons, omdat er problemen waren in haar familie en ze daarvoor moest gaan zorgen. Timothy heeft het goed opgepakt en hij gaat nu met de anderen mee naar school. Het is mooi dat ze op school ook in de gaten hebben dat hij het niet redt in de grote klas en nu zit hij apart met twee andere kinderen. Zo krijgt hij toch de aandacht die hij nodig heeft. In een volle klas zou hij niets leren en zou hij alleen maar rond zitten te kijken. Nu zo bijna een-op-een gaat het best goed.

Voetballen doet hij niet meer. Het was behoorlijk intensief voor hem, te complex eigenlijk. Hij was meer aan het socializen en gezellig kletsen met iedereen in plaats van zich te concentreren op het spel. Helemaal alleen aan een bal is voor hem inspanning genoeg, maar ook nog medespelers om hem heen en de goede kant op voetballen was te veel. Meshack moest hem eigenlijk dwingen om te gaan en dat vond hij niets, dus hij heeft hem weer thuisgehaald en Timothy vindt het geen probleem. Hij is liever thuis aan het rommelen en hij is helemaal enthousiast als Rico komt met zijn timmerspullen. Hij staat er dan met zijn neus bovenop en hij wil graag meehelpen. Hij is helemaal in de gloria als hij ook de boormachine een keer mag hanteren. Hij heeft ook al gezaagd, dan is hij helemaal trots als het gelukt is. Dat is mooi om te zien. Wij denken niet dat hij in staat is om een opleiding ergens voor te volgen, maar handwerk zou hij best kunnen leren misschien. Dat is een hoopvolle gedachte.

Heel hartelijk dank voor uw steun aan deze kerel!

Oktober 2018
We hebben besloten om Timothy thuis les te gaan geven tot we een andere optie zien. Juf Joyce gaf Emma al les en nu zijn ze samen. We hebben samen met hen drie bureautjes aan elkaar gezet en twee kastjes erbij voor al het lesmateriaal. Het was even wennen voor Timo, die graag in de groep is. Ik nam hem dan wel regelmatig mee als we de kinderen van school ophaalden, zodat hij een ritje had en even vriendjes kon groeten.

Tot mijn verbazing en opluchting zei de juf dat hij niet gehandicapt is maar een langzame leerling. Ze zei dat hij net iets meer herhaling nodig heeft dan anderen en dat hij werkelijk dingen opneemt. Op deze rustige manier is hij aardig aan het leren. Hij wordt creatief en hij wordt al aardig maatjes met Emma. In deze rustige setting gaan zijn Engels en uitspraak in het algemeen vooruit. Emma is vriendelijk voor hem en hij hoeft zich niet beter voor te doen dan hij is. En voor Emma is Timo een gezellige aanvulling in haar klasje. Onlangs ging het over klokkijken en hadden ze van hard karton ieder een klok gemaakt. Vol trots lieten ze hem aan uncle Meshack zien, die er een filmpje van maakte.

Op deze manier proberen we het beste te bieden aan onze altijd gezellige, optimistische en actieve Timothy.

Februari 2018
Eindelijk… Timo heeft een kip. Eigenlijk is het nog een kuiken. We hadden hem beloofd voor zijn verjaardag dat hij een kip zou krijgen. Sommige dingen gaan op de lange baan… Deze week vond ik 2 kuikens te koop, en dacht Yes! Dat is weer een belofte waargemaakt. Na lang denken noemde hij de hen Talia. Ik dacht even dat hij zou gaan huilen omdat hij Talia mist. Maar nee. Ik moest mee naar buiten om de hen te zien maar ze rende verschrikt achter de struiken, dus nog even geen foto. Hij kan er naar zitten kijken met een glimlach. Hij kan echter ook wel eens een beetje gemeen zijn. Dan is Beatrice uit school in de auto in slaap gedommeld, en als we bijna thuis zijn knijpt hij haar wakker. Dan zegt hij wel “sorry”.

Zijn Engels gaat heel langzaam wat vooruit met name de uitspraak. In de auto spreek ik zo veel mogelijk Engels met ze. Gisteren had de juf hem een grote knuffel gegeven op school, zo vertelde hij. Goed van haar! We hebben een kindje erbij, Emma, zusje van Rhoda, die totaal geen school heeft gehad, en dus hebben we een parttime leraar in huis om haar op te starten met kleuter onderwijs. In maart gaat ze Tim ook een uurtje per dag helpen, na zijn school.

Voetbal is niet alleen sport voor Timo. Het is contact met iedereen. Hij groet iedere ouder, iedere trainer, ieder kind en kletst met hen allen. Iedereen kent hem en vind hem vriendelijk. Hij is onze PR-persoon! (Public Relations = persoon die ons bekend maakt). 🙂

Oktober 2017
Ja, het blijft onze public relation man. We worden soms genoemd: Timo en die kinderen… Hij is het plaatje van de groep. Het was regenseizoen en we hadden voor iedereen laarzen gekocht. Het schoolterrein is een modderpoel en de schoenen zijn niet schoon en weer droog aan het eind van de dag. Dus laarzen aan. Ze vonden het prachtig.

Tim is aardig gesetteld en aan zijn nieuwe juf en de school gewend. Een nieuwe uitdaging voor hem is hele dagen naar school. Het gaat hem iets beter af, nu in de 2e week. Met zuchten en slikken keek hij me na als ik met de kleuters naar huis rijd na de lunch. Hij is groot nu, maar het was even huilen, hoor. De juf begrijpt hem en dat is het halve werk. Hij spreekt nog steeds moeilijk verstaanbaar, het meeste is nog onder het gemiddelde, behalve creatieve beweging en lessen die te maken hebben met de natuur buiten. Binnen is alles nog moeizaam. Maar juf denkt dat hij het kan, dus in ’t weekend en in vakanties laten we hem een uurtje zitten met een van de oudere meisjes en samen lezen ze kinderboekjes.

Stephen lag in het ziekenhuis met longontsteking, dus uit school mochten we er even bij, 3 kinderen tegelijk. Oh, wat was hij blij.

Hij gaat graag naar de zondagaschool, schudt de hand van de pastor, zwaait uit het raam, als ik weg rijd heeft hij nog een laatste opmerking. Het is een bijzonder ventje.

Er kwamen 2 tandartsen van de tandartsenschool. Ze komen uit onze kerk. Zij ‚adopteren‘ kindertehuizen en worden gesponsord door giften uit de USA. Geweldig hè?. Tim was ok, en heeft zelfs 21 tanden in plaats van 20, hilarisch!

Lieve mensen, jullie hulp aan Tim wordt zo op prijs gesteld. Hartelijk dank!

April 2017
Timothy is onze Public Relations-man. Hij schudt iedereen de hand met een big smile en praat met iedereen! En gelukkig gaan meer en meer mensen hem verstaan. Zijn spraak wordt langzaam iets beter, en hij wordt iets langer.

Op school hebben we hem eerst in een gewone klas geplaatst en de klas is klein, dus juf overziet zijn ontwikkeling goed. Hij is bijna altijd opgewekt, als ik ze ophaal met de auto komt hij rennend het huis uit: ‘mama Joy!!’ En `s middags uit school: ‘Mama Joy!!’ J Schatje. Hij vertelt gelijk honderduit. Zijn huiswerk doet hij het best 1 op 1, dus proberen we daar rekening mee te houden.

Eind januari kwam hij met de helft van de groep aan in Eldoret. Het was even wennen aan de koele weer. ‘s Morgens voor 9 uur is er weinig zon en na 5 uur ‘s middags wordt het weer koeler. Maar Tim wil niet meer terug naar Mombasa. Alleen wel op visite bij Joshua en Talia.

Na dat hij enkele weken op school was, begonnen we weer met voetballen op zaterdag. Onze kerk heeft een voetbal- en een basketbalveld. Onze Benjamin helpt ze de (provinciale) weg oversteken en dan lopen ze ongeveer 30 minuten (goede warm-up). De jeugdpastor en enkele actieve vaders waren blij om te horen dat onze jongens al jaren op een voetbalclub zitten.

‘s Zondags haal ik ze op en gaan ze naar dezelfde Mission kerk. Zondagschool is actief en ze hebben het naar hun zin. Tim houdt van muziek en klapt en zingt lekker mee. Goed om hen zo ontspannen te zien.

Dank jullie wel lieve sponsors voor alle support!

Juni 2016
Het gaat prima met Tim. Hij is dit seizoen totaal niet ziek geweest en groeit goed. Hij speelt nog steeds iedere vrije minuut buiten. Hetzij alleen of met anderen. Timo is te vergelijjken met een blije vlinder. Hij is overal te vinden, en speelt met iedereen, kan met iedereen goed opschieten.

Het mompelen wat hij steeds deed begint meer verstaanbaar te worden. We denken dat het late tijdstip van praten te wijten is aan het erge ziekzijn toen hij klein was. Noël is ook zo ziek geweest en is ook pas later goed gaan praten.  Dus denken we dat dit bij Tim ook zo is.

Wat was hij blij toen we vanuit Eldoret in april een bezoek brachten aan het HRC. Op zo’n moment ervaar je hoe veel we elkaar missen. Timothy komt dan bij me hangen en wil van alles weten..

Op school in standard 3 nu: Engels: 80, lezen: 96, kiswahili: 84, rekenen: 78, social studies: 86, natuurkunde: 94, totaal: 518.

Juf: “Geweldig! In alle vakken. Blijf hard werken.”

Zie hier het resultaat van jullie trouwe hulp. Hartelijk dank lieve mensen.

Warme groet, Nel Wanjala.

September 2015
Tim groeit lekker door. Hij wordt slanker en langer en heeft een hele goede ontwikkelingsperiode achter de rug. Hij heeft namelijk genoten van 3 maanden goede les van een vrijwilligster die hem en Barak samen les gaf. Hij praat  nu veel beter. Is echt vooruit gegaan! Ook sociaal, nu kan hij ondeugend zijn. Werkelijk. Als er iets in huis fout is, wat dan ook, zegt hij: Barak gedaan! En Barak weet nergens van!  Tante roept Barak erbij en dan lacht hij, terwijl Barak met snikken en lange gieren begint te huilen. Toch zijn ze gelukkig ook grote vrienden hahaha.

De vrijwilligster wilde weten of de leer – achterstand van Tim te maken heeft met de medicijnen die hij dagelijks slikt. Ze zijn 2x naar de dokter geweest. Het ligt niet aan de medicijnen maar aan de tijd dat hij nog geen medicijnen kreeg en dus flink  ziek was, bijna stierf. Dit heeft een “deuk” in de ontwikkeling aangebracht en die is hij langzaam aan het uitdeuken J. Gelukkig hebben we Noël als voorbeeld, die ook bijna stierf. Noël heeft een klas over gedaan en ook zijn spraak- en taalontwikkeling verliep langzaam en moeizaam. Maar nu is Noel 9 jaar en praat prima en op school gaat het steeds beter met hem.Dit verwachten we dus ook van Tim.

Hij blijft een gezellig jong, en zit goed in zijn vel. Deze termijn gaat Vincent de 2 les geven, als klasse assistent, onder toeziend oog van juf Patricia.

Lieve mensen, hartelijk dank voor jullie trouwe hulp aan Timo!

Hartelijke groet, Nel Wanjala.

April 2015
Hallo! Ik praat al wat beter en ik word echt groot en langer, en vind dat het tijd is dat ik alleen kan douchen. Dus auntie zei: oke probeer maar. Ik deed het maar kan niet goed bij mijn rug. Nog even wachten dan. Het gekke is, als ik naar de douche loop en ik zie iets in het gras, ga ik kijken wat het is en vergeet dat ik ging douchen. Ik maak het goed en ben heel gezond. De dokter zei: “Wat eten jullie thuis? Je bent heel gezond Timo.”

Juli 2014
Hoi hoi! Dit ben ik, de vrolijke Tim.. die altijd een praatje wilt maken, ook al versta je me niet zo goed. Deze twee weken krijg ik bijles van Patricia, zij helpt me met mijn uitspraak. Ik heb meer dan genoeg sociale vaardigheden.. nu nog mijn uitspraak. Ik heb een leuk cadeau gekregen in e merit shop, omdat ik zo goed naar de juf luister! Op zondag sta ik voor in de kerk en klap ik enthousiast mee op het ritme. Van vrienden kregen we nieuwe sport shirts voor op school, en leuke kleren joh! Ik houd van mooie shirts en laat ze aan iedereen zien. Ik ben een positief joch en alle huismoeders hopen dat ik voor altijd zo blijf!