Februari 2018

Matthew is helemaal blij dat hij eindelijk het huis mocht verlaten en mee mocht in de auto naar school. Uncle Meshack kocht voor hem het kleinste maatje uniform en daar stond hij trots, en met een verlegen hoofdje te lachen.

Hij doet het goed, gaat met plezier naar school, en is heel blij om Jean weer te zien als hij thuis komt, hij tilt haar op, zo blij is hij. Op school gaat het aardig, hij is al een aardig sterk persoonlijkheidje. Als ze hem willen optillen staat hij stijf stil en kijkt boos. Dat wil hij niet. Hij is groot. Hij heeft een aardig temperament maar dat is prima te corrigeren. Waar hij vroeger een half uur om kon huilen en dan steeds kijken of je reageerde, snapt hij het nu sneller. De anderen zijn blij dat hij meegaat, en kijken zijn huiswerk na. Ja, hij heeft al huiswerk hoor, A,B,C,D,E na-kleuren en 1-10 leren schrijven. Hij is blij met zijn nieuwe schooltas en vetkrijtjes. En kleine levensgenieter is het.

Oktober 2017

Matthew geniet dit jaar in huis en zorgt prima voor Jean. Hij begrijpt al haar brabbelen. Hij wordt lekker verwend door de huismoeders en leert van alles. Hij is graag samen met Meshack, als ze buiten zijn, bij de kippen of in de tuin en geeft dan trouw alle dingen door aan de grotere jongens als ze van school komen. Hij voelt zich de baas van het huis, haha.

Hij wordt al ietsje zenuwachtig als de oudere kids vragen: “Mama Joy, volgend jaar gaat Matthew ook naar school, ja hè?”. Hij trekt een half opgewonden, half paniekgezicht en duikt met een lach weg achter de bank. Dan zeg ik: “Ja natuurlijk, hij weet al zoveel. Volgend jaar kopen we voor hem ook een paars uniform en schoenen en een rugzak en dan gaat hij ook leren. En dan hopen we dat er bij Jean een klein babietje komt, dan kan Jean daarvoor zorgen”. Een serieus gezicht komt achter de bank vandaan en hij knikt. “Ja, ik ga naar school volgend jaar”. Het is echt fijn als de kids zo familie-achtig met elkaar om gaan.

Er kwamen 2 tandartsen van de tandartsenschool. Ze komen uit onze kerk. Zij ‚adopteren‘ kindertehuizen en worden gesponsord door giften uit de USA. Geweldig hè?

Lieve mensen, jullie hulp aan deze kerel wordt zo op prijs gesteld.

Hij is wat hij is door jullie hulp en zo kunnen wij hem blijven helpen.  Hartelijk dank!

April 2017

Matthew heeft het naar zijn zin in Eldoret. We hebben besloten hem nog een jaar thuis te houden en hij tuttelt heerlijk mee met de huismoeders. Hij zorgt voor Jean die zojuist één jaar is geworden en samen hebben ze hun eigen taal. Ze brabbelen en snappen elkaar aardig. Hij doet graag kleine klusjes en het ritme van de dag doet hem goed. Als we samen in de kleine winkel op de hoek wat koekjes voor hem en Jean kopen wijst hij van alles aan onderweg. Er zijn schapen die aan de overkant grazen en koeien. De vrouw van de winkel heet tante Emma en hij vertelt natuurlijk als de rest thuis komt dat hij koekjes heeft gekocht bij tante Emma. Hij praat honderduit en het wordt meer en meer verstaanbaar.

Hij begint te snappen wat Jean niet in haar mond moet stoppen en legt dingen hoger weg op de kast. Ook vetkrijt houdt hij angstvallig ver weg aan het eind van de tafel. Hij is dramatisch en snel in tranen of boos. Hij kan zichzelf zo boos houden dat hij blijft liggen huilen op de grond en onder zijn arm door kijkt of iemand reageert. Dan moet ik hem op pikken en het ‘breken’. Op mijn schoot een ferm: klaar! Nee, nu is het klaar. Dan komt hij uit zijn bui en gaat de dag verder op een andere toon.

Hij heeft zijn eigen ledikantje en slaapt bij de jongens boven. Dit is prestige, haha, omdat ze nooit een huis met een trap en een ‘boven’ hebben gehad. Hij weet precies waar zijn kleren liggen en brengt zijn eigen schone kleren weg. Als ik de kids uit school kom brengen, komt hij de poort uit rennen naar de auto om me even te groeten en dan gauw terug!

Hartelijk dank voor alle support aan dit ventje!

Juni 2016

Het gaat prima met Matthew. Hij is een gezellige rakker, die opgewekt wakker wordt en gelijjk actief is. Hij is dit hele seizoen prima gezond geweest. Speelt dageljiks buiten, klimt en doet bijna gevaarlijke dingen. Hij is een echte stoere vent die natuurlijk plenty voorbeelden heeft.

Wat was het voor hem een verrassing toen baby Jean arriveerde. Hij moest er erg aan wennen niet meer de jongste te zijn. Aan de andere kant voelt hij nu meer dat hij bij de oudere jongens hoort. Hij loopt stoer met ze mee, en wil eigeniljk niet meer bij de huismoeder en Jean in het slaapkamertje slapen. Hij wil eigenlijk in het jongens huis slapen!

Matt is stapelgek op Jean, en het mooie is dat de huismoeder en Matt vaak samen Jean wasen en aankleden. Hij vindt het prachtig. Ik kwam in april in het HRC en moest natuurllijk gelijk moest ik de baby zien.

Hartelijk dank lieve trouwe helpers!

Warme groet van Nel Wanjala

September 2015

Matthew maakt het heel goed. Hij wil graag bij de andere jongens rond hangen in het jongens huis, en niet in de slaapkamer van de huismoeders. Niet  in een ledikant slapen,  maar in de junior bedden van de oudere jongens!

Hij pikt zoveel op, prachtig! Matt weet waar de washandjes hangen en wijst ernaar als je gaat douchen. Hij probeert zijn eigen kleertjes uit te trekken. Pakt de bezem en begint uit zichzelf buiten te vegen. Hij brabbelt er heerlijk op los. Telt hardop op zijn vingers en zijn stem klinkt dan als ‘one two three… ‘ Hij kopiert Tim erg. Hij durft al van de glijbaan en is ondernemend.

Kent inmiddels het hele terrein., Toen  Sandra de vrijwilligster er was, ging hij gerust even gedag zeggen in haar kamer.

Matthew weet  de structuren van de dag. Voor het slapen gaan, bidden we. Dus bijft hij zitten in zijn bed, handen samen, tot auntie bidt  en dan pas laat hij zich achterover ploffen. Hij huilt daarna niet meer want hij weet, het is nu tijd om te gaan slapen.

Een protret is het! Hij geniet van zijn nieuwe status om goed te lopen. 2 maanden geleden wankelde hij nog als een gansje, maar nu loopt hij prima. Voor de tantes weer een uitdaging J en je hoort ze  naar elkaar roepen: is Matt bij jou?

Matt is gezond en sterkj en we danken God voor onze kleinste rakker.

Lieve mensen, super bedankt voor jullie trouwe hulp via Matthew aan HRC.

Hartelijke groeten! Nel Wanjala

April 2015

Ik ben net 1 jaar geworden en ik ben een sterke baby. Niemand komt aan mijn speelgoed! Ik praat mijn eigen taal en Diana begrijpt het. Ik eet goed en maïs porridge is mijn favoriet. Ik kan huilen om meer. Ik sta nu en loop voorzichtig door het huis. Als een gans zeggen ze..:-). Ik speel met Diana, ik mag aan haar speelgoed komen, anderen niet. Wij zijn goede vrienden.