Juli 2020
Onze lieve Jean groeit hard! Sowieso in de lengte, maar daarnaast voelt ze zich ook heel interessant én groot, want ze is niet meer de jongste in huis. Er zijn twee kinderen bijgekomen, een jongen en een meisje, broer en zus. Het meisje is net zo oud als Jean en het jongetje is twee. Ze is heel blij met dit gezelschap en helpt ze aan alle kanten. Daarnaast geniet ze heel erg van het thuis zijn van alle andere kinderen. Omdat in Kenia de coronacrisis ook heeft toegeslagen, is het land in lockdown en zijn de scholen dicht. Tot september in ieder geval, dus al die tijd zijn de anderen er ook. De kerkdiensten worden in het Happy Rock Center gehouden, door de kinderen zelf georganiseerd, omdat de kerk dicht is. Dus onderwijs op afstand voor de groten en geestelijk onderwijs thuis. Gelukkig is iedereen vooralsnog kerngezond, Jean ook, en daar zijn we dankbaar voor!

Zie ook het schattige filmpje van Jean in gesprek met de twee nieuwe kindjes.

November 2019
Met Jean gaat het goed. Ze geniet momenteel volop van de gezelligheid in huis. Het is vakantie, grote vakantie, dus alle kinderen zijn heel de maand november en december thuis. Normaal is Jean overdag alleen, dus ze geniet erg van al het gezelschap, alle aandacht en het gezamenlijk eten bijvoorbeeld. Ze is goed in het vragen van aandacht. Meestal krijgt ze dat wel zonder dat ze daar al te veel moeite voor hoeft te doen, maar als ze bijvoorbeeld valt of zich stoot, trekt ze haar mond open alsof er iets vreselijks gebeurd is en dan zijn er altijd wel kinderen in de buurt die het heel zielig voor haar vinden en waarbij ze op schoot mag zitten of waar ze wat van krijgt. Slimme meid!

Ze wil ook graag met alles meedoen. Omdat het vakantie is gaan de kinderen om de beurt in groepjes naar een boerderij om een dagje mee te werken. Voor een Afrikaans kind is het wel een beetje een must om te kunnen boeren; gewassen planten en verzorgen en dieren verzorgen. Voor Jean is dat nog een beetje te ingewikkeld, maar ze barstte in tranen uit toen ze niet mee mocht. Rico is speciaal met haar heen en weer gereden, zodat ze toch ook eventjes kon kijken. Soms mag ze met mij mee naar de speelgroep op woensdagochtend voor moeders en (jonge) kinderen bij iemand thuis. Al het speelgoed en lekkere eten vindt ze ook heel erg leuk. Zo bij elkaar proberen we ervoor te zorgen dat ze niet alleen maar thuis zit, maar ook lekker op stap is.

Soms gaat ze logeren bij ‘auntie’ Petronila. Dit doen we ook een beetje in het kader van wennen. Volgend jaar gaat er best wat veranderen voor de kinderen. Ze zullen worden verdeeld over de medewerkers en permanent onder hun zorg gaan wonen in hun gezinnen. Jean gaat bij Petronila wonen. De band tussen die twee is erg goed, dus we verwachten dat het geen al te groot probleem zal zijn.

In januari wordt ze vier, maar we hebben besloten dat ze pas naar school gaat als ze vijf wordt. In Kenia is het schoolsysteem zwaar. Kinderen moeten direct leren lezen en schrijven en huiswerk maken. Om Jean nog even lekker kind te laten zijn, houden we haar nog een jaartje thuis. Wel zorgen we dat er materiaal in huis komt waarmee ze spelenderwijs al wat opdrachtjes kan maken. Dit vindt ze namelijk erg leuk en ze is leergierig, dus op die manier kunnen we haar toch uitdagen.

Mei 2019
Jean is een slimme meid. Ze ontwikkelt zich lekker en ze wil graag meedoen met de grotere kinderen. Ze is nog de enige in huis en ze helpt de ‘aunties’ graag met schoonmaken. Als ze dan geholpen heeft, komt ze heel parmantig aan met opgeheven hand en vraagt ze waar haar geld is. Ze wil graag groot zijn. Als Yara, onze dochter van 1, in huis is, dan wil ze haar graag dragen en voor haar zorgen. Dan zoekt ze haar fles of iets te eten uit de tas en gaat ze dat geven. Wanneer een van de ‘aunties’ klaar is met werken, dan weet ze dat ook precies. Als degene die de volgende dienst heeft binnenkomt, dan gaat Jean bij de vertrekkende ‘auntie’ haar schoenen en tas brengen.

Ook houdt ze erg van dansen. Als we weleens muziek op hebben staan, dan gaat ze graag dansen. Aan de andere kant kan ze ook stilletjes op haar plekje zitten. Als de anderen allemaal druk bezig zijn, zit zij rustig op de bank rond te kijken en haar thee te drinken, waar ze overigens gek op is. Thee en oom Meshack zijn haar favoriet. Ze klimt graag even bij hem op schoot om te kletsen en te tekenen. Meshack speelt dan voor meester. De huisjuf die we hadden is terug naar haar familie, dus we proberen haar zelf wat uitdaging te geven in spelletjes, puzzels en tekenen. Verder leert ze snel Engels nu ik in huis ben. Anders sprak ze thuis altijd Swahili, maar dat spreek ik niet zo goed, dus moet ze wel Engels spreken, wat nu dus ook steeds normaler voor haar wordt. Het is een schat van een meid. Af en toe knuffelen we even lekker, daar kan ze ook echt van genieten. Dat heeft een kind nodig en het helpt onze band te versterken. Eerst was ze wat gereserveerd, maar dat is nu over. Nu komt ze op ons af rennen als we komen. Echt leuk.

Heel hartelijk dank voor uw steun aan dit lieve meisje!

Oktober 2018
Jean is bijna klaar voor de kleuterschool. Ze gaat graag mee in de auto om de kinderen van school te halen en ze is het zat in huis. Ze is gek op uncle Meshack en soms zeg ik voor de gekkigheid: ‘Meshack, ga alsjeblieft trouwen, dan kun je haar adopteren.’ Maar dat zit er zo te zien nog niet in. Jean wordt sterk en ze begint spelletjes buiten mee te doen: voetballen en rennen. Ze wordt steviger. Ze is ook niet bang voor de honden, maar trekt ze mee naar hun hok.

Na haar middagdutje wordt ze verschoond en gaat ze kijken of Meshack in zijn kantoor is. Dan praat ze even met hem en hij vindt het ook zo gezellig. Dan gaat hij de eerste groep kinderen van school halen, de kleuters, en heeft ze meer mensen om mee te spelen, speciaal Matthew. Jean is sterk, gezond en een slim kind. De huisjuf, die Emma en Tim lesgeeft, is ook een zegen voor Jean. Ze geeft haar klanken, woordjes en rijmpjes en Jean zegt ze trots na.

Februari 2018
Jean heeft griep en dan is alles te veel. Oorpijn, keelpijn, hoofdpijn.. Het liefst ligt ze op schoot bij auntie als ze wakker is. Alle kinderen snappen dat ze kriebelig is. Sommigen reageren vriendelijk, anderen plagerig. Daar praten we dan weer over in de auto op weg naar school. Heerlijk, zulke momenten.

Jean voelt zich wat alleen, want Matthew is begonnen met school. Ze hobbelt rustig achter de huismoeder aan en brabbelt al goed. Als ik vraag “Ga je mee de kids uit school halen?” zegt ze “ Oke!” en de huismoeders vinden het mooi dat ze al engels snapt. Dan zit ze achterin in de gordel en dan zeg ik wat er passeert en zij zegt het na. matatu, lorry (vrachtwagen), car, bus. Ze praat lekker alles na.

Als Matthew uit school komt knuffelt hij haar en babbelt wat. Enig. We zijn bijna geregistreerd, dan kunnen we een baby opnemen, en is ze niet meer alleen, en niet meer de baby in huis. Ook dat is altijd even wennen. Verder gaat het goed met haar en is ze lekker aan het groeien en favoriet van uncle Meshack. Ze is dagelijks in zijn kantoor te vinden.

Oktober 2017
Jean wordt een heerlijk vrij meisje. Ze blijft wel ietwat gereserveerd voor vreemden en dat is goed. Haar ‘leef-omgeving’ zijn de 14 kids, plus Esther, Rhoda en Anna als die op vakantie komen, en het personeel. Er zijn 4 huismoeders, Petro, Rachael, Ruth en Lois, en Rispa die de was doet. En dan Oloo, onze directeur; ‘uncle Oloo’ is haar dagelijkse vriend. Ze zoekt hem op in zijn kantoor, en loopt met hem naar de honden, de kippen en de tuin. En andersom is het niet minder, een dag zonder Jean is voor Oloo geen goede dag. Ik zeg wel eens; Oloo, vind een vrouw, ga trouwen en adopteer Jean! En dan lachen we samen, maar je weet het maar nooit.

Jean en Matthew zijn goede vrienden, maar Matthew gaat volgend jaar naar school. Als tehuis zijn we bijna klaar met de registratie in Eldoret. Dan kunnen we beginnen met nieuwe baby’s opnemen. Als Matt naar school gaat, hoop ik dat dat Jean klaar is om ‘groot’ te worden en mee te helpen met zorgen voor een nieuwe baby.

Ze praat al aardig en is ieders vriendje. Anna was thuis van middelbare school en deed haar haren schattig. Jean weet al heel goed wat mooi is. Ik had Anna deze week gevraagd om Jeans kast onder handen te nemen en te kijken wat te klein is en dat eruit te halen. Want we hadden van onze vrienden Anita en Rico een koffer kleertjes gekregen en nu is Jean in de 80-96 en ja hoor, ik vond het ene mooie vestje na het andere, maat 86-92-96, allerlei broekjes en jurken. Heerlijk. Want het regent nog en het is modderig buiten. Dus Jean zit er weer lekker bij.

Hartelijk dank lieve mensen voor jullie steun aan deze schat.

April 2017
Jean maakt het goed nu in Eldoret. Ze kwam de wereld in en werd onmiddellijk besmet door het HIV-virus via haar moeder. Maar omdat de moeder haar geen borstvoeding gaf, is het besmettingsgevaar misschien overkomelijk. Ze is nu aan de ARV’s, anti HIV medicijnen, en de doctors houden haar er nog een poosje in de gaten tot ze ongeveer 10 kg is. De moeder was geschrokken toen ze er achter kwam dat ze positief was en wilde het kind niet. Vreselijk.

De busreis was een ramp naar Eldoret. Jean wilde niet op schoot de hele tijd, maar plat slapen. Ze heeft een aardig temperament, dus Petro had er haar handen vol aan!

Jean moest erg wennen aan Eldoret. Het huis, de koude vloeren, de vele kleren die ze aan moet en niet aan wil… aankleden is regelmatig een drama. Ze was superverkouden. Men dacht gelijk aan malaria, maar ik gaf gewoon hoestsiroop en panadol (paracetamol voor baby’s) en rustig kwam ze er bovenop. Nu, na 2 maanden, voelt ze zich beter. Het leukste moment van de dag is als de kinderen thuis komen uit school. Aandacht! J

Lieve mensen, hartelijk dank voor jullie trouwe hulp aan deze schat!