November 2019
Meshack, onze directeur, is in augustus afgereisd naar Mombasa om de jongeren te bezoeken die daar wonen, onder anderen Hussein. Het was toen vakantie en dan woont hij bij zijn familie. Inmiddels is het natuurlijk november en zit het schooljaar erop. Meshack heeft hem net voor het einde van het schooljaar nog een keer opgezocht, maar toen in zijn eigen kamer van school.

Hussein moet weer een beetje beter zijn best doen. Zijn cijfers zijn lager geworden ten opzichte van het eerste jaar, misschien omdat het moeilijker is geworden. In het eerste jaar hebben de studenten vaak hogere cijfers, waarna deze zakken. Hij heeft nog twee jaar te gaan, dus hij kan er nog aan werken om goede cijfers op zijn diploma te krijgen. Dat is in Kenia de moeilijkheid. Je krijgt een soort notering op je diploma; of je uitstekend bent afgestudeerd, goed, redelijk of dat je het gewoon gehaald hebt. Men kijkt naar wat je op je diploma hebt staan als je solliciteert, dus hoe hoger de notering, hoe eerder je kans hebt op een baan.

Hij woont een beetje op een afgelegen plek, vlakbij de rivier, weg van andere huizen en aan een onverharde weg, maar wel met meerdere lui van school. Ze helpen elkaar, zei Hussein, dus dan is het goed. Meshack is blij dat het politiebureau om de hoek is, voor een beetje meer gevoel van veiligheid. Hussein is in ieder geval een zelfstandige jongeman geworden. Heel veel dank voor uw bijdrage hieraan.

Mei 2019
Het gaat erg goed met Hussein. Hij is helemaal gewend aan student zijn en het bevalt hem ook prima. Hij is een gezonde vent. Hij loopt elke dag een eind naar school, omdat hij niet in de buurt woont, maar dat geeft niets. Het houdt hem gezond. Het enige waar we hem over hoorden klagen, is over de regen en het frissere weer in Midden-Kenia, waar zijn school is. Hij is een man die van het warme weer in Mombasa houdt.

Hij heeft momenteel vakantie; een lange vakantie omdat het schooljaar is afgelopen. Dus is hij teruggereisd naar zijn familie in Mombasa. In september start hij met het derde jaar van de studie IT. We zijn trots op hem dat hij het zo goed doet.

Afgelopen april hadden we een tragedie in huis. Agnes overleed. Samen met andere Happy Rockers is hij afgereisd naar Nairobi om de begrafenis van Agnes bij te wonen. De andere jongelui zijn daarna naar Eldoret gereisd en zij hebben daar hun sponsorinformatie geschreven. Hussein ging terug naar school, maar hij heeft zijn informatie zelf opgestuurd, met foto. Geniet u hieronder van zijn zelfgeschreven brief. Dank voor alles wat u voor deze kerel doet! Als hij een computer heeft, daar heeft hij zijn zinnen op gezet na een mooie gift uit Nederland, dan kunt u misschien zelf wel met hem mailen.

Hello sponsor!

How are you doing? I hope you are good and well. I am doing great. I am now in school and it’s just fine, except for the too much rains and cold weather. I stay in Likoni in Mombasa county and it’s cool. In school I rent a room outside the school. It’s not very close to the school, so I have to walk for a distance.

I study in Kirinyaga University in Kirinyaga county now, which is very far from Mombasa county. I am doing a degree in Information Technology and this is my second year and in September I go to the third year.

In my free times I’m interested in listening to cool music and watching, especially scary movies. Sometimes I do hiking with friends. I also like nature.

I wish you a good and wonderful time.

Hussein Yahya

Oktober 2018
Hussein woont niet langer op de campus, maar huurt zijn eigen, kleine studentenkamertje, samen met een medestudent uit Malindi. Ze koken om de beurt en ze zijn vrienden geworden. Tussen de semesters door woont Hussein in het Happy Rock Center of in Mombasa, het hangt ervan af hoelang de vakanties zijn. Als het lang is, probeert hij in Mombasa werk te vinden, wat tot op heden niet gelukt is. Hij woont dan bij zijn oom en hij heeft daar leren koken. Want als jongere jongen in huis ben je de sigaar, dan moet je koken. Hier heeft hij nu profijt van en het maakt hem volwassen en onafhankelijk.

Hij zit inmiddels in het eerste semester van het tweede studiejaar. Hij gaat rustig en gestaag verder en hij heeft het naar zijn zin zo, het studentenleventje. Hij is gezond en totaal niet ziek geweest. Hij is blij dat hij deze mogelijkheid heeft en hij beseft goed dat zijn meeste neefjes en nichtjes deze kans niet hebben. We blijven hem aanmoedigen om zijn best te doen.

Februari 2018
Hussein heeft zijn kerstvakantie bij ons in Eldoret doorgebracht. Daarna is hij zelf terug gereisd naar Kirinyaga Universiteit en gestart met zijn 2e semester in het 1e jaar.

Helaas zijn de leraren van de universiteit nog steeds onderbetaald en dus zijn ze weer begonnen met staken. De studenten gaan in zulke situaties naar de bibliotheek en doen veel zelfstudie, om zo te redden wat er te redden valt, terwijl ze hopen dat de staking snel eindigt.

Zijn leefsituatie is goed. Zijn kamergenoten zijn prima jongens zegt hij en ze hebben het goed samen. Hij stuurde net op tijd dit overzicht van het eerste jaar, en eerste termijn.

Introductie Programmeren en Algoritme (hoe je problemen oplost in de computer): onvoldoende. Introductie in Accounting: voldoende. Communicatie vaardigheden: voldoende. Intro Computer Applicaties: voldoende. Rekenen en Natuurkunde: goed. Analoge Electroniek: goed. Computer systemen en organisaties: goed. Computer netwerken: heel goed. Dit is helemaal geen gek begin. We zijn blij.

Oktober 2017
En daar ging hij met Petronella naar Kirinyaga, in Kikuyu land Central Kenya. Hussein had zijn examen over gedaan en dit keer was hij hoger geeindigd. Dit resulteerde in een uitnodiging van een universiteit. Hij startte eind augustus met ICT.

Hij kwam naar Eldoret, de nieuwe huismoeders keken met grote ogen naar deze grote jongeman die binnenkwam tot de kids hem zagen… Alex hing helemaal in hem, samen met Barak, Eric en Beatrice. Hij kon enkele dagen wennen aan de koele temperatuur en ging met Petro boeken kopen.

En daar gingen ze, in de matatu (bus) naar Nakuru toen naar Nyeri en toen de bush bush in… De dag was voorbij toen ze arriveerden. Dus sliepen ze in een goedkoop ‚gasthuis‘. De volgende morgen vroeg startten ze met alle formulieren en moesten een kamer vinden. Er werd gezegd dat er geen kamer meer was! Ramp! We belden en baden voor plan B. Er waren wel kamers te huur buiten het terrein. Maar om Hussein nou op kamers te doen… Is hij wel in staat om te koken?

Ineens kwam het belletje: er was toch een kamer gevonden op het schoolterrein. Hij kan eten in de kantine of zelf koken. In de kantine zijn dingen duur, dus Petro kocht voor hem een houtskool brander en houtskool, twee pannen, kook- en eetgerei. Vanuit het kantoor werd geld opgestuurd naar de telefoon van Hussein en zo kon hij eten kopen.

En daar begon hij. Het begin was even wennen en er werd weinig gekookt. Maar ik daagde hem uit: je bent niet zoals de anderen, doe je eigen ding en kijk niet naar de anderen. Petro zei dat je gaat koken, dus doe dat. Ik kreeg een app terug: ik kook, mam. Het gaat oké hier. We koken met z’n vieren. Dat klonk goed en ik hoop dat ze goede vrienden worden in die kamer.

Binnenkort is er weer verkiezing en ik denk dat Meshack en hij een week bij ons komen in plaats van het hele eind naar Mombasa reizen voor een weekje.

Hartelijk dank lieve mensen, het gaat goed zo.

Zegen en dank!!

April 2017
Hussein woont op het moment bij zijn tante. Het gaat goed daar. We hebben telefonisch contact. Er was wat onduidelijkheid over zijn volgende plannen. De afgelopen 2 jaar was zijn plan gericht op het Rode Kruis. Maar dit veranderde aan het eind van het jaar. Het werd de marine. Hij wilde kapitein worden op een boot. Maar toen ik vroeg wat hij zich ervan voorstelde, dat hij ook piraten zou gaan bevechten en de wateren rondom Kenia piraatvrij houden enz. Toen was hij daar niet zo blij mee. Hij dacht meer aan varen. Ik vroeg of hij dan het leger in wilde of bij de politie? Nee! Zei hij ferm, dus geen geweld voor Hussein. Ok dan. De marine kostte trouwens bijna 1000 euro per jaar en de training was 2 jaar in Kenia en 2 jaar in Tanzania. Pfff. Plan B? ICT. Ik vroeg: waarom? Hij zei: daar zit ook geld in en ik hou ervan problemen op te lossen.

Ik had het erover met Meshack Oloo en we belden hem samen. Meshack daagde Hussein uit om een tussencertificaat te halen voor zijn rekenen. Dat is te laag. Hussein zag daar het punt van in, want dan zou hij gelijk met dit certificaat naar een bachelorsgraad kunnen in plaats van een diploma.

We gaan alle drie kijken op internet, welke scholen in Mombasa deze reken cursus geven en voor welke prijs. Ze beginnen waarschijnlijk in april/mei, dus eind van de week bellen we weer met meer info en besluiten waar. En mocht Hussein na 1 jaar ICT niet zo zien zitten, dan heeft hij intussen meer visie op wat hij wel wil ongetwijfeld en kan daar naar toe sluizen.

Het is niet zo gemakkelijk om kinderen, op bevel van de kinderbescherming terug te faseren naar de familie, als de familie bijna geen initiatief neemt om dit kind van de gestorven zus te  begeleiden. Yunah, onze vorige manager, gaat ook samen met Hussein zitten om hem aan te moedigen.

We gaan door deze vent  op te bouwen en danken jullie voor het trouwe meehelpen! Hij is het waard.

Juni 2016
Het was erg gezellig in april. Alle middelbare scholieren die in de buurt studeren, kwamen naar Happy Rock voor een babbel met de leiding. Hussein zei in zijn gesprek dat hij zijn best wel deed. Ja, mijn neus! Echt niet!  Dit kan niet man. Hij zuchtte diep. Hij vind het moeilijk om hulp te vragen en zelfs de klassedocent zegt dat hij Hussein moeilijk te peilen vindt.

Meshack en Vincent besloten dat hij in de vakantie meer naar Happy Rock komt om zijn laatste 3 maanden goed voor te bereiden. Hij heeft wel leuke plannen. Hij zit in “the Red Cross club”, en wil in de toekomst bij zo’n organisatie gaan werken. Mensen redden en helpen.

Nadat we met iedereen een gesprek hadden gehad werd het een gezellig samen zijn waarin wij, Wanjalas openlijk bedankt werden voor alle inzet en hulp. Heel lief! Hij blijft gek op de nieuwe kids, en is altijd blij als we weer iemand “gered’ hebben :-).

Engels: 36 (uit 100), kiswahili: 47, rekenen: 35, physics: 30, chemie: 29, aardrijkskunde: 46, christelijk onderwijs: 48, business: 50, totaal: 275 uit 700.

Hartelijk dank lieve mensen voor jullie trouwe hulp!!

Warme groet, Nel Wanjala

September 2015
Het schijnt een moeilijk jaar te zijn voor veel studenten uit de klas van Hussein. Zijn rapport is niet beter dan het vorige. Vorig termijn was zijn gemiddelde 46.58 en nu 43.63. Toch is hij op de 9e plaats uit een klas van 40 studenten.

We hebben besproken dat hij in de vakanties meer hier in HRC komt studeren en in de bibliotheek van Likoni. We hebben weinig zicht op zijn activiteiten als hij thuis is. Of hij gestimuleerd wordt bij het studeren of maar aan zijn lot wordt overgelaten. De cultuur is een beetje, mannen bij mannen, en vrouwen bij vrouwen. Dus ook al is tante dankbaar, Hussein is niet altijd in haar buurt en we weten niet wat die andere mannen in hun familie voor invloed op hem hebben. We weten dat hij niet naar de moskee hoeft omdat hij dat niet wil. Hij wordt zowaar  hierin niet geforceerd. Maar of hij veel leert? Of hij in de vakantie zijn boeken zo nu en dan op pikt? Daar horen we maar weinig over. Husseins natuur is een beetje een ‘kalm aan’ natuur. Meshack Oloo en Vincent willen hem helpen en stimuleren.. Hem  eigenlijk overdag in vakanties in HRC hebben. Oloo zegt dat het derde jaar het zwaarse jaar is, en dat zou dus goed verklaren waarom het grootste gedeelde van de  klas niet boven het gemiddelde lijkt te presteren. We houden onze vinger aan de pols.

Hussein kwam natuurlijk op bezoek in HRC en dat blijft altijd een gezellig iets. Hij is een relatie gerichte Keniaan. Groet de kok, vertelt hoe het is, daarna het kantoor in, vervolgens het jongens huis en meisjeshuis  en zo gaat hij alles af. Het gaat verder goed met hem.

Warme groeten lieve mensen, en dank voor jullie trouwe hulp.

Nel Wanjala

April 2015
‘t Gaat aardig. Ik kan beter dat is wel zeker. Dus ik zal er harder aan trekken heb ik beloofd. Ik heb nu vakantie en was van tante naar zus gestuurd met spullen. Gezellig, zo zie ik ze allemaal weer. En dan naar HR en bij kletsen met iedereen. De kids hangen aan mijn nek, en zodra ik zit klimmen ze op me. Dan ga ik overal even kletsen, in ‘t kantoor, bij de kok in de keuken, in ‘t meisjeshuis, kijken wie er in dienst is, en ‘t jongenshuis ook. En mama Joy was er ook, dus deze keer een preek dat ik beter mijn best moet doen. Ik ga ‘t doen. Verder ben ik gezond, sterk en lang, bijna langer dan uncle John.