De Nederlandse Nel Bloemheuvel vertrok op 23 september 1996 naar Kenia om via de organisatie Jeugd met een Opdracht te gaan evangeliseren onder straatkinderen in Nairobi. Nel was in 1990 al een jaar in Kenia geweest om via Jeugd met een Opdracht vrijwilligerswerk in Mombasa te doen. Ze ontmoette bij deze organisatie de Keniaan John Wanjala. John was eerst moslim, maar hij was inmiddels bekeerd tot het christendom. Beiden hadden de missie om ouderloze kinderen te helpen. Na een paar jaar trouwden ze in Nairobi. Het was al snel duidelijk dat de gedachten uitgingen naar een kindertehuis als ze meer voor kinderen wilden doen. Er kwam een mooi pand vrij in Mombasa en in september 2005 was het Happy Rock Center (HRC) een feit.

Het was een heerlijke plek met zon en wind, want het terrein ligt dicht bij het strand. We pasten het pand aan de ontwikkeling van de kinderen aan en van één huis werden het er twee: een jongens- en een meisjes-/babyhuis.

De kinderen gingen naar de lokale school en de groep groeide soms rustig en dan weer sneller in aantal. Sommige kinderen hadden van hun ouders de ongewenste status gekregen die hun afweersysteem steeds uitdaagt. In geval van ziekte misten deze kinderen weken school. Zo ontstond de gedachte om een school op het terrein te plaatsen, zodat ieder kind met individueel onderwijs op zijn of haar eigen snelheid kon leren. Dit hebben we jaren zo gedaan. Nadat het probleem opgelost was en de kinderen met medicijnen stabiel genoeg waren, is het HRC rustig weer op het Keniaanse schoolsysteem overgegaan.

In Kenia is het middelbare schoolonderwijs vaak residentieel; dit is te vergelijken met de kostschool. Deze scholen zijn echter allesbehalve luxe. Ze zijn sober en praktisch van aard. Er staan misschien drie verschillende maaltijden op het wekelijkse menu en het is daar flink aanpakken voor de kinderen. Omdat dit ‘normaal’ is, doet het HRC dit ook. We hebben inmiddels een tiental kinderen op verschillende kostscholen laten leren en er zitten nog steeds kinderen op de kostschool.

De oudste vier gaan naar een college of universiteit en volgen respectievelijk de studies IT, Design (Ontwerpen) en Begeleiding en Counseling. In november 2018 zijn de volgende vier middelbare schoolleerlingen klaar voor het college of de universiteit.

Het HRC heeft geprobeerd een tuin aan te leggen en kreeg geld om een stuk grond te kopen van bijna vier acres. Prachtig! Er is geprobeerd om een put te graven, er is onderzoek gedaan naar waar er water in de grond zit, er is gedrild naar water, maar toch kwam er geen water. Daarbij kwam nog dat de regering dwars door de tuin een rijksweg ging aanleggen. Het HRC zal worden uitgekocht of krijgt ergens een soortgelijk stuk grond terug. Dit proces duurt al meer dan vijf jaar. Omdat John en Nel uit Eldoret kwamen, dachten ze terug aan de regens en de tuinen daar, en hoe het zou zijn om daar te wonen. Ze gingen naar de kinderbescherming en na veel praten, afspraken maken, vergaderen in breder verband en verschillende adopties kregen ze groen licht en mocht het HRC verhuizen naar Eldoret.

Inmiddels heeft het HRC meer dan vijftig kinderen verzorgd, waarvan verschillende kleine kinderen weer teruggingen naar ouders of grootouders of geadopteerd zijn. Ook zijn er twee kinderen overleden aan hun ziekte. Zij zijn door de hele HRC-staf en alle kinderen begraven.

Begin 2017 is het HRC verhuisd naar Eldoret, waar het veel minder heet is en waar de spinazie en allerlei andere groenten heerlijk groeien. Eldoret is een studentenstadje en de pubers mengen zich in de vakanties al aardig in de verschillende netwerken van jeugdgroepen en ziekenhuisbezoekteams. Ook zijn ze actief in het helpen bij kinderkampen. De jonge kinderen zitten weer op een openbare school.

Het HRC is bijna geregistreerd in Eldoret. Een van de problemen in onze ‘county’ (district) is het aantal baby’s dat wordt achtergelaten in het regionale ziekenhuis. De countycoördinator was blij met de visie van het HRC om hierin te gaan helpen en het HRC hoopt binnenkort weer een baby op te nemen.

Met de giften die binnenkomen via Stichting De Blije Kei in Nederland wordt het HRC onderhouden.

Het HRC is lid van een overkoepelende organisatie die werkers binnen de kindertehuizen traint, van informatie voorziet en hun indien nodig legaal verdedigt. De manager van het HRC is de secretaresse van deze organisatie. Dit netwerk is heel waardevol.

Zo hoopt het HRC de oudere kinderen te laten settelen in de studentenstad Eldoret en de jonge kinderen op te laten groeien in een gezonde atmosfeer. Op zaterdag gaan er acht jongens naar een voetbalclub die sport en mentorschap als focus heeft; ze trainen de jongens niet alleen om goede voetballers te worden, maar ook goede zonen, mannen en vaders. Eén van de jongere jongens is mentaal zwak en hij krijgt thuis les. Maar er is een organisatie die met deze kinderen werkt. Prachtig!

Zo werkt het HRC samen en God zegent het alles. Want waar liefde woont, gebied Hij Zijn zegen en leven tot in eeuwigheid.

Laatste update: augustus 2018.